Nowe Podkarpacie

Reklama
Reklama

Klimkówka/ gmina Rymanów/

Email

Wieś powstała w XIII wieku i należała do Gorajskich herbu Korczak. Źródła wswpominają o istnieniu, w połowie XIV wieku, drewnianego kościółka p.w. Św. Krzyża. Parafię rzymskokatolicką erygowano około 1435 roku, a sto lat później – greckokatolicką. W 1413 roku Katarzyna, córka Dymitra z Goraja poślubiła Dobiesława Oleśnickiego herbu Dębno, wojewodę sandomierskiego, uczestnika bitwy pod Grunwaldem, dowódcę sił polskich oblegających bez powodzenia krzyżacki Malbork. Klimkówkę wniosła w małżeństwo jako wiano.

Po śmierci męża w 1440 roku pozostała właścicielką wsi, którą następnie odziedziczył syn Andrzej Sienieński. Sienieńscy byli posiadaczami Klimkówki do II połowy XVI wieku, potem przeszła w ręce Bobolów herbu Leliwa. Z rodziny tej wywodził się święty Andrzej Bobola ( 1591 – 1657 ), urodzony w podsanockiej wsi Strachocina, której dzierżawcą był jego ojciec Mikołaj. W 1614 roku Wojciech Bobola, właściciel Klimkówki i kilku okolicznych wsi, zapożyczywszy się u Andrzeja Drohojowskiego, referendarza koronnego, zmuszony był oddać mu za długi część swoich dóbr, w tym Klimkówkę. W 1730 roku jako właściciel Klimkówki wymieniony jest Józef Kanty Ossoliński herbu Topór, wojewoda wołyński. Jego córka Anna Teresa w 1760 roku wyszła za mąż za Józefa Potockiego, krajczego wielkiego koronnego, wnosząc wieś w ten związek. W 1793 roku Teresa Potocka sprzedała Klimkówkę Michałowi Ostaszewskiemu herbu Ostoja, skarbnikowi owruckiemu. W posiadaniu Ostaszewskich posiadłość pozostawała do 1944 roku, kiedy to dekret o reformie rolnej pozbawił właścicieli ich majątku.

Zapewne pod koniec XVIII wieku wzniesiono w Klimkówce dworską oficynę dla administratorów folwarku i dzierżawców. Był to parterowy obiekt, postawiony na rzucie prostokąta, zbudowany z drewna modrzewiowego, zwrócony frontem na północny wschód. Siedmioosiową elewację główną dzieliły dwa ganki, wsparte na prostych filarach, zaś w ogrodowej znajdowała się weranda. Budynek nakrywał dwuspadowy, wysoki dach, pobity gontem. Najprawdopodobniej, w tym samym czasie, w otoczeniu domu założono park krajobrazowy. Przed wejściem do oficyny posadzono kilka topoli, które z czasem wyrosły na potężne drzewa, przesłaniając elewację i tworząc jakby naturalne przedłużenie architektury obiektu.

Dotychczasowe mieszkanie dzierżawców było za małe dla nowych właścicieli – Ostaszewskich, którzy osiedli w Klimkówce. Przystąpili więc do jego rozbudowy. W II połowie XIX wieku dostawiono od strony zachodniej murowaną przybudówkę, a w 1918 roku wzniesiono skrzydło południowo – wschodnie z cegły i półkolisty taras. Podniesiono także dach, nadając mu wygląd łamanego polskiego, a na uzyskanej w ten sposób powierzchni urządzono pokoje mieszkalne. Uporządkowane zostało także założenie parkowe – pojawiły się nowe, często egzotyczne gatunki drzew i krzewów oraz urządzenia ogrodowe. Przebudowane zostało również wnętrze i dostosowane do wymogów i potrzeb właścicieli. W ten sposób skromny dom przekształcił się w okazały, malowniczo usytuowany dwór.

Spośród jego mieszkańców bodaj najbardziej znanym był Stanisław Ostaszewski ( 1862 – 1915 ), postać dość niezwykła, łącząca w sobie cechy ziemianina, intelektualisty, wynalazcy i przedsiębiorcy. Studiował prawo na UJ, rolnictwo w Halle. Wzorowo prowadził gospodarstwo w Klimkówce, zajmując się głównie hodowlą koni pełnej krwi angielskiej. Uruchomił pierwszą na świecie fabrykę węgla aktywnego, który to produkt stał się podstawą rozwoju wielu nowoczesnych gałęzi przemysłu. Produkował też nawozy sztuczne, założył kopalnię ropy naftowej. Był ponadto działaczem społecznym.

Po upaństwowieniu, majątek w Klimkowce został ograbiony i zdewastowany, a park przetrzebiony. Opuszczony, pozbawiony jakiejkolwiek opieki dwór skazany został na zagładę. Jego koniec przyśpieszył pożar, a ocalałe resztki rozebrano. Kiedy potomkowie właścicieli odzyskali dawne założenie dworsko – parkowe, do uratowania były tylko resztki parku. W miejscu, gdzie stał dwór wznieśli nowy obiekt, przypominający wyglądem i architekturą spaloną siedzibę. Prowadzą w nim hotel, restaurację, organizują konferencje, szkolenia, imprezy kulturalne.

 

Martwi cię coś, lub denerwuje? Napisz do Nas!

Pseudonim
Email:
Temat
Wiadomość

Ogłoszenia ostatnio dodane

All rights reserved: Nowe Podkarpacie Designed by: KAJUS