Od razu zaznaczę, że nie chodzi o Igrzyska Olimpijskie w Londynie, ani o chleb z piekarni GS w Jedliczu. Wzorem starożytnego Rzymu usiłujemy w Polsce zaspokoić potrzebę chleba i igrzysk, tyle że w sposób nowoczesny, stosowny do oczekiwań ludności. Jeśli idzie o chleb, to osiągnięcia w karmieniu głodnych są raczej umiarkowane.  Trudno o jakąkolwiek pracę, emerytury i renty niziutkie, a przepaść między ubogimi i bogatymi stale się pogłębia. W tej sytuacji, przy braku pomysłu na zmianę tego stanu rzeczy, pozostaje skupić się na igrzyskach.

Polski  Instytut Pamięci Narodowej będzie nauczał i szkolił w Birmie, kraju który po dziesięcioleciach krwawej dyktatury chce budować demokrację. Pomysł, by demokracja pochodziła z Polski bardzo mi pochlebia, ale żeby wdrażał ją IPN, to chyba gruba przesada.